>> Gig <<

อัพล่าช้าไปหน่อย เพราะว่ามัววุ่นวายเตรียมตัวสัมภาษณ์ หลังจากรู้ผลว่า ติด นิติ มช. (ย้ำจริงจังเน๊อะ 555) แต่ก็ผ่านไปด้วยดี อิอิ

ขอเล่าๆ ความรู้สึกวันสัมภาษณ์หน่อยเหอะนะ อิอิ อยากเล่าๆ 555

ก็แบบ สัมภาษณ์ 14 พ.ค. ตอน 9 โมง ตามที่เค้าบอกแหละ แต่เราไปก่อนเวลา ประมาณ 8 โมงก่าๆ แล้วงงเล็กน้อย เพราะว่า คนเยอะมากว่ะ ก็เดินๆหาห้องว่าอยู่ตรงไหน พอเจอก็เห็นพี่ในคณะนั่งรอเซ็นชื่ออยู่ ก็ไปลงชื่อ แล้วเค้าก็ให้เอกสารไรมา ก็มากรอกๆ แล้วแบบ เข้าไปนั่งในห้อง ตอนนั้นก็เริ่มมีคนบ้างแล้วล่ะ คือเหมือนจะมีกิจกรรม แบบแนะนำให้รู้จักกันงั้นแหละ เค้าก็ถามๆชื่อ ให้แนะนำตัวทีละคนว่าใครเปนใครมาจากไหน ไรงี้ ก็รู้จักเพื่อนๆบ้างแล้ว (แต่ตอนนี้ จำชื่อได้มั่งไม่ได้มั่งอ่ะ ก็มันเยอะอยู่นี่หว่า) แล้วคือ ก่อนสัมภาษณ์ เค้าก็พูดไรงี้  บอกพวกระเบียบ เครื่องแต่งกาย ว่าต้องทำยังไง แล้วอยากจะกรี๊ดพอรู้ว่า นิติ ต้องมัดผม ผูกโบว์สีขาวให้เรียบร้อยเหมือนเรียนมัธยม!!  แบบ โอ้ววว  จิงป่าววะ  นึกว่ารอดแล้วนะ ไม่ต้องมัดผม  ปัดโถ่ๆๆๆ  ก็อยากสวยมั่งนิหว่า 5555  มัดผมก็.. ก็...  เง้อออ เซงเหอะๆ  แต่คือ ต้องทำอยู่ดีอ่ะ  มันเปนระเบียบของเค้า  แล้วแบบรู้สึกว่าพี่ที่มาแนะนำเรื่องระเบียบ เครื่องแต่งกายอ่ะ  เจ้แกดูเคร่งๆ ดุๆว่ะ  ดูน่ากลัวน่าเกรงขามอยู่ทีเดียว   แล้วมาวันแรกก็รู้ถึงคำว่า ไม่ และ ต้อง เยอะมาก กับระเบียบคณะ  ไม่ให้อันนั้น  ไม่ใช่แบบนี้  ต้องทำยังงั้น   ต้องเป็นแบบนี้  แบบ โอ้วววว  ทำไมเยอะงี้เล่าาาา ><  คือ เหมือนข้อห้ามอะไรเยอะเหมือนกันนะ แต่ไม่เยอะมากเท่าไร  คิดว่างั้นแหละ พอทำได้  

ส่วนพี่ๆคนอื่นๆ ก็แบบ น่ารักดีอ่ะนะ  แอบชอบพี่คนนึง  จำชื่อไม่ได้แล้ว แต่ชอบเพราะเค้าน่ารัก พี่คนนี้เหมือนจะตุ๊ดๆ และดูเป็นตุ๊ดที่แนวญี่ปุ่นเกาหลีมากว่ะ ชอบๆๆ เค้าแนวจิงๆๆ  5555++

แต่คือ รู้สึกว่าพี่คณะเรา น่ารักดีอ่ะ  น่ารักคือ หน้าตาก็ส่วนนึง แต่อัธยาศัยไรงี้ มันดูแบบ เออ เค้าน่ารักอ่ะ  ปลื้มๆๆ  ดูแล้วน่าจะดูแลเราได้อยู่อ่ะ อิอิ

แล้วพอถึงเวลา ก็มีพี่เค้าพาไปห้องสัมภาษณ์ ไอ้เราก็นึกว่าเค้าจะเรียกตามลำดับทื่เขียนในใบอ่ะ แต่ไม่ใช่ว่ะ  คือเราเดินไปคนแรกใช่ป่ะ พี่เค้าก็ให้นั่งรอพักนึง  บอกว่าไม่ต้องตื่นเต้นนะน้อง แบบ อาจารย์ใจดีนะ ไม่ดุๆ ไรงี้  แล้วพี่อีกคนก็บอก ใช่ๆ อาจารย์ใจดี  เพราะอาจารย์ที่ดุยังไม่มา  แบบ โอ้วว  ฟังแล้วใจหวิวไปนิดนึง แต่คือ รู้ว่าเค้าแซวแหละ ก็เลยยิ้มๆไป แล้วกลายเป็นว่าเราเข้าไปคนแรกเลยอ่ะ งงมาก คืออยู่ๆเค้าบอก น้องคนนั้นอ่ะ เข้าไปเลย คนแรกเลย  ก็แบบ อะไรวะ คนแรกเลยหรอ  ก็เดินเข้าห้องไปแบบงงๆ แล้วก็งงกว่าเดิมเพราะมองเข้าไป เห็นอาจารย์นั่งอยู่ 6 คน แต่คนละมุมอ่ะ แล้วคือ งงมากว่าจะให้กุไปตรงไหนวะ กะใคร แล้วแบบ อาจารย์มีทั้ง ชาย และ หญิง ก็มึนๆสักแว๊บนึง แล้วอาจารย์ผู้ชายคนนึงเค้าคงเห็นเราหน้าตาเอ๋ออ๋ามั้ง ก็เลยชี้ๆ ไปหาอาจารย์ผู้หญิงอีกคนนึงที่นั่งอยู่ริมห้องข้างซ้าย  ซึ่งตอนนั้นเค้ายิ้มให้เราอยูพอดี ก็เลยรีบๆเดินไปหาเค้าก่อนที่ใครจะเข้าไปเสียบ และก่อนที่คนอื่นจะเรียกไปนั่ง เพราะดูท่าทาง อาจารย์คนอื่นจะ มีมาด ทีเดียวอ่ะ 555

ก็ตอนสัมภาษณ์  เกร็งนะช่วงแรก  เค้าก็ถามว่า ชื่ออะไรคะ เราก็บอก  เค้าก็หาๆชื่อแล้วก็เริ่มถามประมาณว่า เลือก มช.ไว้อันดับไหน  แล้ว เลือกอะไรไว้มั่ง  เราก็บอกเค้าว่า เลือก นิติ มธ. อันดับ 1   นิติ เกษตร อันดับ 2 แล้วก็ นิติ มช. อันดับ 3  แล้วเหมือนอาจารย์เค้าจะตกใจมากที่เราเลือก นิติ เกษตร  คือ เค้าถามหลายครั้งแบบว่า ทำไมเลือกเกษตร อันดับ2 เราก็บอกว่า เลือกเพราะ บ้านอยู่ใกล้มาก เดินออกจากซอยมาก็เข้ามอได้เลย สะดวกเวลาเดินทาง แล้วแม่อยากให้เลือกเพราะมีญาติอยู่ที่นั่น ไรงี้  เค้าก้บอกว่า เออ อาจารย์ตกใจมากเลยนะว่าเลือกเกษตรอันดับ2  เราก็ถาม ทำไมหรอคะ มัน..  เค้าก็บอกว่า คือ เกษตรมันเพิ่งเปิด นิติ มาไม่นาน อะไรประมาณนี้แหละ แล้วก็ถามต่อว่า  แล้วติด มช.ดีใจมั้ย เราก็ ดีใจมากค่ะ ร้องลั่นบ้านเลย (ตอนนี้ความเกร็งเริ่มหายไปละ แบบ ชิลล์ๆเริ่มมา 55)  แล้วเค้าก็บอกๆว่า แบบ มช.เนี่ย เด็กดี แบบชมๆ มหาลัยเค้านั่นแหละ เราก็ยิ้มๆ คือ ตอนแรกที่เกร็งๆ กลัวเค้าจะถามอะไรยาก กลายเป็นคุยกันชิลล์ๆแทน เค้าก็ถามแบบ เวลาว่างๆ ทำอะไร ชอบกินอะไร ถามแบบ สัพเพเหระมากๆ  แล้วเค้าก็บอกว่า อาจารย์ไม่รู้จะถามอะไรดีนะ  อยากถามอะไรอาจารย์มั้ย เกี่ยวกับคณะ หรือมหาลัยก็ได้นะ อาจารย์อยากตอบมั่ง เราก็หัวเราะๆ แต่ก็ถามเค้าว่าแบบ ปี 1 เรียนอะไรยังไงคะ  เค้าก็บอกๆมา ก็โอเค เข้าใจ แล้วก็คุยๆ ไรอีกนิดนึง แล้วอาจารย์คนสวยก็บอกว่า ยังไงก็ยินดีด้วยนะคะ ขอต้อนรับเข้าสู่คณะของเรา เราก็ขอบคุณค่ะ เค้าก็ยิ้ม เราก็ยิ้ม แล้วถามเค้าว่า เสร็จแล้วหรอคะ (คือตอนหลังมารู้สึกว่ากุไม่น่าถามว่ะ คือ เค้าจบยังงั้นก็คือเสร็จแล้วแหละ แต่ตอนนั้นไม่แน่ใจนี่หว่า )  เค้าก็บอก เสร็จแล้วค่ะ แล้วก็ยิ้มๆ  เราก็ยกมือไหว้เค้าแล้วเดินออกมา  แบบใช้เวลาสัมภาษณ์แป๊ปเดียวเองอ่ะ 5 นาทีเองมั่ง  แต่คือ รู้สึกดี มากกอ่ะ  แบบ เออ โล่งแล้ววว  ผ่านแล้วทุกอย่าง อิอิ

พอเสร็จก็เดินกลับไปห้องเดิม เพราะพี่เค้าบอกให้ไปก็ไปตามเค้า 555++  ลงมาเจอป้าบ๊าฟกะเพื่อนๆ มารอมิ้นสัมภาษณ์คณะรัฐศาสตร์(มันใกล้ๆกัน ติดกันเลยแหละ นิติ กะ รัดสาดอ่ะ)  ก็แวะคุยๆ ว่าเออสัมภาษณ์แล้วป่าว เปนไงๆๆ  ก็บังเอิญตาดีเห็นพี่ดรีม  รุ่นพี่ที่รร. (เฮียเค้าอยู่ รัดสาดแหละ)   แล้วแบบ กี๊สสส ว่ะ พี่ดรีมมม น่ารักก่าเดิมมากกก อิอิ  รีบตะโกนเรียกเค้าทันที   พี่ดรีมมมมมมมมมม!!!  แบบก็ไม่ได้ดังมากอะไร แต่คือคนอื่นหันมามอง และแน่นอน พี่ดรีมก็มอง 555 คงเขิลด้วยว่ะ   ก็คุยๆกะเค้า เค้าก็ถามเปนไง สัมภาษณ์แล้วหรอ ไรงี้  ชั้นก็แบบ เขิลว่ะๆๆ 555  คุยสักพัก ก็แยกกัน รีบกลับมาห้องที่พี่คณะเราบอก (แบบลืมไปเลยว่าเค้าสั่ง) ก็กลับมา แต่ยังไม่ทันได้นั่งเท่าไร แม่ชวนไปซื้อชุดนักศึกษาก่อน ก็ไปซื้อ ไปถึงสหกรณ์ แบบคนเยอะมหาศาล เพราะเค้าว่าซื้อเหมือนกัน  เราก็เสียเวลาลองชุด + ซื้อของทุกอย่างที่จำเป็นต้องมีต้องใช้ไปประมาณ 40 ก่านาที แล้วก็กลับมา ก็ยังสัมภาษณ์ไม่เสร็จ ก็เลยขอพี่เค้าวัดขนาดเสื้อเฟรชชี่ของคณะก่อน เพราะเราต้องเดินทางกลับอีกอ่ะ   คือความจริงอยากอยู่ต่อแหละ อยากรู้จักเพื่อนๆ พี่ๆ มากก่านี้ แต่คือ แม่รีบกลับ ก็เลยอยู่ได้แค่นั้น แล้วก็เลยขอเบอร์พี่ๆมา2-3คน เผื่อติดต่อเรื่องที่เค้าจะบอกตอนเราไม่อยู่ พี่เค้าก็ใจดี ให้เบอร์มา อิอิ  ก็มีพี่หวาน (แอบรู้สึกว่าเค้าหน้าคล้ายๆ ต่าย ซีชั่นเช้นจ์ อย่างรุนแรงอ่ะ 55) พี่กวาง และพี่แน็ต(น่ารักมากก) ซึ่งเมื่อวานก็โทรหาเค้าเรียบร้อยแล้ว ว่าอะไรยังไงมั่ง  รู้มาว่า วันที่ 25 พ.ค. มีรับน้องคณะที่ลานจามจุรี ตอนบ่าย 1(อยู่ตรงไหนว้า เด๋วไปหาๆดู อิอิ) ให้ใส่เสื้อและกางเกงขายาวสีมืดๆไป ดูแล้วท่าทางจะสนุกและอาจจะเล๊ะได้แหละเนี่ย 55

ส่วนเรื่องหอ  เราก็ว่าเราเร็วแล้ว แต่ก็ยังไม่ทันกินเค้าอยู่ดี  จองหอ 4 กะ 6 ที่มุ่งมาดปรารถนามิได้อย่างใจหวัง ได้หอ 2 ชั้น 3ห้อง 341 แทน ก็โอเคๆๆ  ใกล้คณะดี อยู่กะเตย และเพื่อนอีกคน (แว่วมาว่าเค้าเรียนทันตะ งั้นก็ว้าววๆ  ห้องเราก็เจ๋งสิคะ  มีทันตะ เภสัช และ นิติ อยู่ด้วยกัน อิอิ) แต่คือ หอสายฟ้า เค้าว่ามีตำนาน แต่เอาเหอะ คงไม่หนักเท่าหอ 3 หอแปดเหลี่ยมหรอกมั้ง  ก็กลัวนะ แต่เคารพเค้าว่ะ แล้วคิดว่าเค้าคงเข้าใจไม่มารบกวนหรอก เด๋วไปถึงก็จะบอกอีกที อิอิ  แล้วแบบ จูนๆ วันนั้นคุยเอ้ม จูนแม่งทักแบบ   กลัวผีมั้ย ผีรุ่นพี่      กูแบบ   จูนนนนนนน  มึงจะพูดเพื่ออออ???  -*- เหอะๆๆ

เด๋ว 23 พ.ค. นี้ขนของเข้าหอแล้ว และก็คงจะอยู่ยาวเลย ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน (คงนานเป็นเดือนแหละ คิดว่าๆ) เริ่มตื่นเต้นๆๆ  ชีวิตมหาลัยจะเป็นยังไงน้อออ  อิอิ  รับน้อง คงจะสนุกเน๊อะ

เฟรชชี่ๆๆ  คงใช้คำนี้ได้แล้วล่ะ ตอนนี้   เพราะ เราเปน เฟรชชี่ แล้วว เย้ๆๆ  ^^

ปล.แอบรู้สึกไม่ดีนิดนึง เพราะเบี้ยวพี่ที่รร. ไม่ได้ไปน้องจังหวัดอ่ะ ก็เราแอ๊บว่าอยู่กรุงเทพไปแล้ว จะให้ไปโผล่ที่วัดยังไงวะ  วู้ววว ไม่เปนไรหรอกมั้ง มีคนไม่ไปเหมือนกันแหละ อย่างน้อยมีเพื่อนๆๆ อิอิ

  

 พอเสร็จก็เดินๆๆๆ วนไปวนมาในเซ็นทรัล ดูไรไปเรื่อย แล้วก็ข้ามมาฝั่งยูเนียน ก็เดินๆ วนไปวนมาอีกเหมือนกัน ไม่รู้จะซื้ออะไร เพราะเมื่อวานก็ซื้อไปแล้ว ฮ่าๆ ส่วนเพื่อนเรา ตอนแรกจะซื้อ แต่ก็เปลี่ยนใจ ไม่เอาดีกว่า  จน 4 โมงเย็น ก็แยกกัน มันก็นั่งรถกลับม. ซึ่งโคตรไกล ส่วนเราก็ยังเดินโฉบๆคนเดียวในยูเนียน จน 5 โมงก็กลับบ้านเหมือนกัน เพราะเมื่อยขามากๆๆ

:: 24 เมษา ::   ความจริงแล้ววันนี้ตั้งใจจะไปเที่ยววังหลัง ท่าพระจันทร์ กะฝนและเมษวีนะ ตั้งใจไว้นานมากอ่ะ นัดกันไว้แล้วด้วย แต่ก็ไม่ได้ไป เพราะเปลี่ยนใจเองแหละ คือเราไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนเลยอ่ะ แล้วกลัวไปแล้วหลง ไปกลับไม่ถูกไรงี้ด้วย ก็เลยบอกฝนว่า เอาไว้คราวหน้าดีกว่า เพราะฝนเองก็เหมือนไม่แน่ใจว่าจะไปได้กี่โมงเหมือนกัน คิดว่าคงได้ไปอีกแน่ๆอ่ะ เพราะเป็นที่ๆอยากไปมากๆมานานแล้ว แต่หลายคนบอกว่าไม่เห็นจะมีอะไรมาก  แต่เราว่าเนี่ยแหละ มันมีอะไรเว้ย มันดูมีอะไร ในความไม่มีอะไรนี่แหละ (อ้ะ แน่นอนว่าคงจะเริ่มงงอ่ะดิ ตกลงมีอะไรไม่มีอะไร ฮ่าๆ) แล้วอีกอย่าง ที่ไม่ไปเพราะว่า กลัวกลับมาหาพี่ว่านที่พารากอนไม่ทัน (อ๋อที่แท้เหตุสำคัญก็คือเหตุนี้เองสินะ ห๊าๆๆ)  ก็เลยไม่ไปดีกว่า  เลยนัดกับพี่เยียไปพารากอนตอนบ่ายโมงแทน อิอิ ก็ไปเจอพี่เยีย แล้วก็ไปเดินหางานกันว่ามันอยู่ส่วนไหนของพารากอนวะ คือ ตรงลานน้ำพุที่ปกติจัดงานก็ไม่มี ที่ๆน่าจะมีก็ไม่มี ก็เลย งงๆ  คือจริงๆอ่ะ เดินเลยมาแล้วตรงที่เค้าจัดกันแต่ไม่รู้ไง ไม่คิดว่าคืองานนั้น ก็เลยเดินๆไปเรื่อยๆ  แต่ก็เป็นความโชคดีในความเมื่อยขาอ่ะ เพราะว่าเดินๆอยู่ชั้นที่มันมีโรงหนังอ่ะ ขึ้นไปเกือบบนสุดเลยมั้ง ก็มองๆ เออไม่มีละมั้ง กำลังจะลงลิฟต์เว้ย แล้วแบบตรงนั้นมันมีเวทีของงานฮานามิอ่ะ แต่คือมีแต่เวที ยังไม่มีงานอะไร เหมือนแค่เตรียมๆงานไว้ แล้วมีป้ายๆ พวก มาริโอ้ สายป่านไรงั้นที่เค้าเปนพรีเซ็นเตอร์อ่ะ ตั้งๆอยู่  พี่เยียก็บอกว่า "สงสัยมาริโอ้จะมาแน่เลย" เราก็คิด เออ ถ้ามาก็เสียดายอ่ะ คงไม่ได้เจอไรงั้น ก็กดลิฟต์อ่ะเว้ย แล้วรอๆๆลิฟต์มา ระหว่างรอ เราก็ไม่คิดไง หันหลังไป เท่านั้นแหละ อยากจะกรี๊ดดดดดดด  ว่ะ  คือคือ  ไม่อยากจาเชื่ออ  ไม่อยากเชื่อจริงๆอ่ะ เพราะว่ากูเหนมาริโอ้ เมาเร่อ(เขียนงี้ป่าววะนามสกุลเค้าอ่ะ) ตัวจริงๆเลยวุ้ย  แบบกำลังเดินผ่านไปช้าๆ ตอนแรกก็ไม่มั่นใจว่าใช่ป่าววะ ก็เลยจ้องๆประมาน 15 วิ แล้วแบบ แม่งง ใช่เค้าจริงๆว่ะ  เลยสะกิดพี่เยียด้วยน้ำเสียงร้อนรนนิดๆ "พี่เยียๆๆ นั่นใช่มาริโอ้ๆๆป่าว" แล้วชี้ๆๆไปหาเค้า  แล้วก็รีบปรีเข้าไปหาเค้าเว้ยยย ห๊าๆๆๆ  แบบๆๆ  จริงนะ คือ ไม่อยากจาเชื่อกะสายตาเลยจริงๆอ่ะ  ไม่อยากจาเชื่อว่ากูเจอมาริโอ้ออออออออออ!!!  อารมณ์ตอนนั้นอยากตะโกนแบบนี้มากอ่ะ แต่แบบไม่ดีแน่ๆอ่ะถ้าทำ ทั้งพี่เยียและมาริโอ้คงจะตกใจสุดขีดได้อ่ะ 555   ก็เลยขอเค้าถ่ายรูป เค้าก็บอก "ได้ครับ ถ่ายคู่ด้วยกันมั้ยครับ"  คือๆๆ  เค้าพูดงี้จริงๆว่ะ ได้ยินเต็ม2 หู ช้านรีบพยักหน้ามากกก แบบ  ค่ะๆๆ ว๊อนท์มากๆๆ  คือเราว่าเค้าคงรู้แหละว่า แบบนี้ยังไงก็ต้องขอถ่ายคู่เลยพูดดักคอไว้ก่อน (รึป่าววะ 55) ก็รีบๆหากล้องถ่ายรูปในกระเป๋าซึ่งตอนนั้นรู้สึกว่า แม่ง ทำไมกล้องมันหายากจังวะ พอได้ก็ไปถ่ายกะเค้า  พี่เยียถ่ายให้ๆ  แล้วก็ผลัดกันถ่ายอยู่2คน แบบเค้าก็น่ารักอ่ะ ถามอะไรก็ตอบแบบน่ารักมากก  รู้สึกยังงั้นจริงๆอ่ะ ก็ถามเค้าว่า พี่โอ้มาทำอะไร(เราเรียกเค้าพี่ว่ะ ด้วยรู้สึกว่าควรจะเรียกและเหมือนจะเคยรู้ว่าเค้าอายุมากกว่า 55) เค้าก็บอก "มาเดินแบบครับ แต่เดินจริงๆทุ่มนึง" อ้ะ เป็นอันว่ามาดูสถานที่นั่นเอง แล้วมีต่อ "อยู่ดูมั้ยครับ?"  เอ่อคือ กลับเย็นได้จริงนะ แต่ทุ่มนึง อาจจะไม่ได้ สงสัยจะกลับก่อน ก็เลยยิ้มๆแทน  แล้วคุยๆไรสักอย่างอ่ะ พี่เยียก็คุยๆๆ เราก็มองหน้าเค้าเว้ย พิจาณาๆๆ  อืมมม  เค้าหล่อจริงจัง  แล้วสักพักเค้าก็ขอบคุณเค้าที่ให้ถ่ายรูป เค้าก็เดินไป เราก็กรี๊ดกร๊าดๆกะพี่เยียนิดนึง แล้วคือเราอ้ะเหมือนจะเห็นดาราอีกคนนึง คือเห็นก่อนมาริโอ้อีกว่ะคนนี้ แต่ไม่รู้ว่าเค้าชื่ออะไร รู้แค่ว่าเล่นเฟรนชิพแน่ๆ  แล้วรู้ว่าอยู่ จุฬา คณะแพทย์ (คณะเดียวกะพี่หวาน 55) แต่นึกชื่อไม่ออก เลยชี้ให้พี่เยียดูว่าคนเนี้ยใคร  พี่เยียร้องแบบ  เฮ้ยย พี่หมอเอ้กกก ก็แบบ อยากถ่ายรูปด้วยอีกแล้วป่ะ เค้าก็อยู่กะพวกทีมงานคงจะงานเดียวกับมาริโอ้อ่ะ เราก็รอจังหวะ แบบๆ พี่เยียไม่กล้าทัก ให้เราทัก เราก็เก้ๆกังๆ ไปทักเค้า แล้วแบบเพิ่งสังเกตว่าคนที่ยืนข้างๆอ่ะหน้าคุ้นๆ ซึ่งพี่เยียบอกว่า ใครสักคนใน JKI  แต่นึกชื่อไม่ออก แต่คือ เห็นแล้วตกใจมาก เพราะเค้าอ้วนนนนน คนนั้นก็คือ ไอซ์ว่ะ เราว่าน่าจะใช่นะ คุ้นๆอยู่เหมือนกัน เลยเรียกแต่พี่เอ้กคนเดียว แล้วเหมือนคนที่เราคิดว่าเปนไอซ์จะเดินเลี่ยงออกไปด้วยหน้างงๆ (เราว่าใช่อ่ะเว้ยยย ไอซ์แน่ๆ โคตรอ้วน 55) ก็เรียกพี่หมอเอ้กใช่ป่ะ ก็บอกเค้า ขอถ่ายรูปหน่อย เค้าบอก "ได้ครับ" อีกแล้ว ก็แบบถ่ายๆ แล้วก็คุยกะเค้าพักนึง

กิ๊ก : พี่เอ้กเรียนหมอจุฬา ปีอะไรแล้วคะ (จำไม่ได้ว่ะถามว่าอะไรอย่างงี้เลยป่าวอ่ะ แต่รุ้ว่าถามว่าเรียนปีไหนเนี่ยแหละ)

พี่หมอเอ้ก : ใช่ ขึ้นปี3ครับ

กิ๊ก : หรอๆ งั้นก็รู้จักพี่หมูหวานมั้ยคะ คณะเดียวกันอ่ะแหละ แต่ว่าขึ้นปี4 (ตอนถามนี่แบบ  ก็ถามไปงั้นเอง แค่อยากรู้ เพราะไม่คิดว่าเค้าจะรู้จักพี่หวานหรอก แต่คือ พี่หวานเป็น PRของคณะแพทย์ ก็น่าจะรู้จักมั้ง)

พี่หมอเอ้ก : พี่หมูหวาน....(ทำท่าคิดๆๆนิดนึง) พี่หมูหวาน.... อ๋อออออ  พี่หมูหวานนๆๆๆ  รู้จักๆๆ พี่วินัยใช่มั้ยๆ

กิ๊ก : ค่ะ น่าจะใช่นะ เป็น PR คณะแพทย์อ่ะค่ะ

พี่หมอเอ้ก : อ๋อ รู้จักครับๆๆ คุยกันบ่อยๆ พี่หมูหวานน่ารักๆ (พูดแล้วยิ้มๆ) อ่าวแล้วเรารู้จักพี่หมูหวานหรอ เป็นอะไรกัน

กิ๊ก : เป็นญาติพี่หมูหวานอ่ะค่ะ

พี่หมอเอ้อ : อ๋อ ชื่อไรเนี่ยๆ

กิ๊ก : ชื่อกิ๊กค่ะ

พี่หมอเอ้ก : อื้มม  รู้จักพี่หมูหวานอ่ะๆๆ (ยังคงย้ำๆ)

กิ๊ก : อ้อค่ะ (กูก้อยิ้มๆเว้ย)

ก็คิดในใจ  เออ พี่หวานเราก็ดังนะเนี่ยยย  พี่หมอเอ้กยังรู้จัก แล้วตอนพูดทำท่าเหมือนขำๆยังไงไม่รู้ด้วย ดูตื่นเต้นแปลกๆ  หรือเป็นเพราะพี่หวานเป็นพี่วินัยวะ 555  มาๆๆดูรูปที่ถ่ายคู่ดีกว่า เพื่อนๆเห็นต่างก็อิจฉา บอก ใกล้ชิดเกิ๊นนนน  ช่วยไม่ได้ว่ะ ก็เราโคตรโชคดีๆๆๆ  555++

 "กิ๊กกับมาริโอ้ และพี่หมอเอ้ก แบบ หล่อมากกกก ทั้งคู่เลย ห๊าๆๆ"

 จากนั้นก็ลงลิฟต์มาได้ซักที 555++  ก็ยังคงคุยกะพี่เยียเรียกมาริโอ้และพี่หมอเอ้กอยู่ จนลงมาเจอน้องแพรว VFC อีกคนนึงที่นัดกันไว้ พอดีว่าน้องแพรวยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงมาเพราะเรียนเสร็จก็ตรงดิ่งมาพารากอนทันที เราก็เลยพาน้องแพรวไปกินก๋วยเตี๋ยวที่สยามอีกฝั่งนึง (แต่ความจริง น้องแพรวพาไปตะหาก ร้านนั้นน้องแพรวรู้จัก เราเนี่ยไม่รู้ แต่เดินตามเค้าไป 555) เป็นร้านที่น้องแพรวบอกว่าพี่ว่านเคยมาถ่ายออกอุตลุด ซึ่งแน่ว่าเทปนั้นเราไม่ได้ดูว่ะ ไม่งั้นคงจะรุ้จัก 555 คือเป็รร้านที่ กวนตีน มากก  แบบจริงจัง คือ เห็นน้องแพรวบอกว่า เมนูมันจะชื่อแปลกๆไม่เหมือนชาวบ้านเค้าเท่าไร ไอ้เราก็ไม่ได้ดูว่ะ น้องแพรวก็สั่งข้าวหน้าเป็ด(ใช่ป่าวอ่ะ จำไม่ได้ เหมือนมีเป็ดอ่ะ 55) แล้วก็สั่งน้ำบ๊วย แล้วคือ ได้ยินเจ๊(เหมือนจะเปนป้าๆหน่อย เป็นคนเสิร์ฟ) เค้าก็บอกว่า "น้ำสุดท้ายแก้วนึง"  คือ ตอนนั้นทุกคน มองหน้ากันแบบอมยิ้มๆ เพราะว่าความแปลกเริ่มมาแล้ว อันที่จริงอ่ะ ลืมฟังตอนที่น้องแพรวสั่งข้าว แล้วป้าแกพูดอะไร มาไดยินอีกทีก็ น้ำสุดท้าย นี่แล้ว ส่วนเรากับพี่เยีย ไม่กินเพราะเพิ่งกินกันมา ก็สั่งน้ำแทน พี่เยียก็น้ำอะไรสักอย่าง จำไม่ได้ แต่รู้ว่าออกมาน่ากินมาก 55 ส่วนเราสั่ง สตอเบอรี่ปั่น ตอนสั่งไม่มีอะไรเว้ย แต่ตอนมาเสิร์ฟๆ จำได้ขึ้นใจ และชัดเจนมาก ว่า "อ่าว น้ำตอแหลนี่ของใคร"  คือ อารมณ์ตอนนี้แบบอึ้งมากก  น้องแพรวมองหน้าแบบจะหลุดขำออกมาอยู่แล้วอ่ะ ไม่ได้มองหน้าพี่เยียด้วยว่ะตอนนั้น แต่เราก็ยิ้มๆแบบ โห พูดงี้เลย แอบตกใจๆ แล้วเค้าก็ย้ำๆๆคำเดิม จนมีคนบอกว่า โต๊ะนี้ เค้าก็วาง  แล้วก็กินๆกันไปสักพัก คุยไรไปเรื่อย อีตาคนทำก๋วยเตี๋ยว (น้องแพรวบอกว่าเป็นน้องชายเจ้าของร้าน พี่ชายไม่อยู่) ก็ถามขึ้นมาประมานว่า  2 คนนั้นน่ะ ไม่กินหรอ เราก็บอก พอดีทานมาแล้วเมื่อกี้  แล้วเค้าก็พูดไรไม่รุ้ว่ะ สักอย่างๆ ซึ้งฟังแล้วรู้สึกฮาอ่ะ ก็ยิ้มๆไป แล้วสักพัก น้องแพรวยังคงกินอยู่(อยากจะบอกว่า ข้าวจานใหญ่มากก เยอะมากก แบบ เข้าใจว่าทำไมน้องแพรวกินไม่หมด แม้จะหิวแค่ไหน ถ้าเป็นเราก็ไม่หมดว่ะ 55) อีตาน้องชายเจ้าของร้านก็เดินมาถามที่โต๊ะด้วยคำพูดที่ เรา พี่เยีย และน้องแพรว ได้ยินแล้วงงมาก ว่า "จิ๊กซอว์มั้ย??" ก็มองหน้ากันแบบ งงๆ น้องแพรวก็ส่ายหน้าๆๆ เราก็ด้วย คือคิดว่าส่ายหน้าไปก่อนคงจะดีกว่าป่ะ ก็คิดอะไรวะจิ๊กซอว์มั้ย แล้วเค้าก็ไปถามผู้ชายโต๊ะข้างหน้านี้เหมือนกัน เราก็ อ๋อออ  จิ๊กซอว์มั้ย ต่อมั้ย ก็แบบ ฮาอ่ะ คือ คิดนานป่ะวะ คำถามนี้ เจ๋งมากอ่ะ เกิดมาไม่เคยเจอ555 จนใกล้จะคิดตังค์ สายตาเราก็เห็นสิ่งมีชีวิตมีขนตัวนึงกระโดดไปแถวๆตรงที่ขายน้ำ คือเห็นแว๊บเดียวก่อนจะมันจะโดดไป นั่นก็คือ หนู  แต่แบบ ตัวใหญ่มากกกกกกก  ขอใช้คำว่า หนูควายยย ได้เลยอ่ะ โคตรตัวใหญ่และอ้วน รู้สึกจะได้ยินเสียงใครตะโกนก่อนอ่ะว่าหนูๆๆๆ ก็เลยมอง แล้วแบบ ตกใจอ่ะแล้วดีว่าตอนนั้นน้องแพรวกินอิ่มแล้วด้วย ไม่งั้นคงกินต่อไม่ลง 555  อีป้าๆๆ คนเดิมเลย บอกว่า "อะไร อ๋ออ กระรอกๆ มันร้อนๆๆ(มันอะไรสักอย่าง) ก็เลยวิ่งๆ เนี่ยไปแล้วๆ" คือแบบ พูดเหมือนจะปลอบใจไม่ให้ตกใจกลัวไรงั้นอ่ะ เราก็หลุดพูด กระรอกอะไร หนูชัดๆ อีป้าก็ตอบเลย เอ้า บอกว่ากระรอก กระรอกจริงๆเนี่ย คือป้าพูดหน้าตายมาก เราเลยแบบพยักหน้าไป แล้วมองผู้ชายโต๊ะข้างหน้าเค้าก็ทำหน้าแบบอิ่มข้าวทันทีอ้ะ เห็นแล้วก็ขำๆ  คือเชื่อแล้วว่าร้านนี้เค้าเจ๋งจริงๆอ่ะ ยอมๆๆ ตั้งแต่ชื่อเรียกอาหาร น้ำดื่ม จนถึงตัวคนขายเอง  แปลกประหลาดมากก  เรายอมๆๆ 55

"พี่เยีย กิ๊ก น้องแพรว"

พอเสร็จก็เดินๆในสยามสักพัก หมูแฮมโทรมาถามว่าอยู่ไหน จะมาติวที่สยาม เราก็งงๆ เพราะตอนอยู่บ้านถามบอกไม่มา ก็บอกน้องว่าจะไปพารากอนแล้ว มัก็พูดไรไม่รู้เรื่องแล้วก็วางไปเลย ก่อนไปพารากอน ก็เดินๆหาร้านขนม เพราะพี่เยียจะซื้อให้พี่ว่าน แต่แล้วก็ เพราะราคาค่อนข้างแพง แล้วๆ ตอนเดินๆก่อนไปร้านขนมเนี่ย เจอกาละแมร์กะโจอี้บอยด้วยว่ะๆ  เค้ามาด้วยกันๆๆ  คือ โจอี้บอยอ่ะ ไม่เท่าไร เฉยๆ แต่กาละแมร์อ่ะ อยากเหนมานานว่าจะดำจริงป่าววะ  ก็ได้เห็นว่า เออ เค้าก็ไม่เท่าไรนะ แล้วแบบน้องนั้นก็มองเค้านานมากก เพราะคิดว่า เค้ามาทำอะไรกัน2 คนวะ เดินวนไปวนมาอยู่ได้ แล้วท่าทางก็แปลกๆ  แถมยังให้ผู้ชายหญิงเดินนำอีกนะเว้ยยนั่น  จนคิดในใจว่า ควรจะถ่ายรูปส่งให้พวก Gossip ดารา ดีป่าววะ 555  แต่นั่นแค่คิดอ่ะๆๆ ไม่ได้ทำจริง แล้วก็เดินไปพารากอน  ส่วนน้องแพรวเจอเพื่อนก็แยกไปกับเพื่อนแปปนึง ส่วนเราก็ไปนั่งชั้นอาหารในพารากอนกะพี่เยีย รอๆๆ เวลา แบบ งานมันดันเลื่อนเป็น 4 โมงเย็น แล้วตอนนั้นแค่ บ่าย2 กว่าๆ ซึ้งอีกนานกว่างานจะเริ่ม ตอนนั้นพี่เยียก็ได้ของที่จะให้พี่ว่านแล้วเลยนั่งเขียนๆจดหมายน้อยแนบไปด้วย ส่วนเรามีของให้แล้ว เตรียมมาจากบ้านเลย ฮ่าๆ แนวๆ MV ที่เคยทำให้เมื่อครั้งแรกพบโน้นนน นานมากก แถมฝากคนอื่นมาให้ด้วยอ่ะ ไมได้ให้เอง แต่คราวนี้แหละ เราจะให้เองกับมือ ห๊าๆๆ  เราก็ดูรูปในกล้องพี่เยีย แบบ พี่เยียเจอดาราเยอะมากกกกกกกกก  แบบอิจฉาๆๆๆ ห๊าๆๆ  แล้วก็ไปกินแม็คกะพี่เยีย  รู้สึกอายนิดๆว่ะ เราไม่ได้ซื้ออ่ะ แต่กินของพี่เยียแทน คือไม่ค่อยหิวเท่าไร แต่พี่เยียชวนก็เลยกินตามมารยาท ^^ (มารยาทมากแก กินฟรีเนี่ย 555) แล้วมันก็ใกล้เวลางานเริ่ม ขึ้นไปแถวๆงาน น้องแพรว(ซึ้งตอนนั้นมาแล้ว พาน้องสาวมาด้วยย)ก็กำลังยืนเลือกตุ๊กตาจะปักชื่อให้พี่ชิน ส่วนพี่เยียก็เจอเพื่อนพอดี เราก็ กำลังคุยๆกับรักษ์ ปลั๊ก  อยู่ ก็ตกใจเพราะอยู่ๆมีคนมาจี้เอว หันไปก็ตกใจมากกก  ปิ๊กเว้ยยย  นังปิ๊กกาจู   มาเดินโฉบเด่นอยู่ในพารากอนเช่นเราได้ยังไงวะนั่น  มันมากะอาร์ม ที่สำคัญ ตอนแรกช้านจำมันไม่ได้ด้วย เพราะมันเล่นย้อมผมทั้งหัวอ่ะ แดงมากก 55 ก็ตกใจ แบบ อ่าวปิ๊กมาไงวะ นึกว่าอยู่กำแพง มันก็มาเที่ยวๆ มองกิ๊กตั้งนานแล้วไม่แน่ใจว่าใช่ป่าวเลยมาจี้เอว เราก็ฮามันอ่ะ คือ ปิ๊กมันตลกได้ตลอดเวลา ตลกอย่างฮาๆ และน่ารักอ้ะ ก็คุยๆๆกันพักนึง

สักพัก พี่ว่านก็มา ตอนแรกมองพี่ว่านแบบไม่อยากเชื่อสายตา เพราะ เค้าเปลี่ยนไปมากก  แบบ มองแล้วต้องมองอีกรอบเพื่อความแน่ใจว่า นี่คือ รัชชุ ใช่มั้ยเนี่ยย ทำไมทรงผม ขัดใจเราอีกแล้วว คือ คิดว่าทรงเดิมอ่ะ โคตรขัดใจ พอมาทรงใหม่ ก็แบบ ดีกว่าเดิมนะ แต่คือ สีผมๆๆๆของพ่อเจ้าประคุณช่างขัดใจเรามากก มองแล้วคิดว่าพี่แกหลุดมาจากญี่ปุ่น 555 แต่สำหรับเราแล้วเนี่ย รัชชุก็คือรัชชุจ้ะ จะเป็นยังไง เรารับด้ายเสมอ กิ้วๆๆ  แต่คือ ยังไม่ได้ถ่ายรูปตอนนั้นอ่ะ ถ่ายตอนท้ายเลย เพราะว่า เข้าใจว่าเค้าต้องเตรียมขึ้นเวทีไรงี้อ่ะ ก็เลยรอจนเค้าเสร็จแล้วก็ไปถ่าย แต่คือ คนเยอะมากกก ที่รอถ่ายด้วย เราก็รอๆๆ กะพี่เยีย รักษ์ และน้องแพรว จนหาจังหวะได้ถ่ายจนได้ ก็มอบของให้พี่ว่านแล้วบอกว่า อย่าลืมเปิดดูนะคะ คุณชายก็พยักหน้าเรียกได้ว่าแทบจะโค้งคำนับอยู่แล้วมั้งนั่น แล้วก็ขอเค้าถ่ายคู่ด้วย โดยมีน้องแพรวเป็นมือชัตเตอร์ แล้วก็นึกได้ว่าลืมให้เค้าเซ็นรูปที่เตรียมมาก็ขออีกรอบๆ ก็ถามพี่ว่านว่า จำได้มั้ยเนี่ย รูปตอนไหน  รัชชุทำหน้าครุ่นคิดอยู่พักนึง  เราก็อมยิ้มว่ะ หน้าตาอมยิ้มเค้าน่ารักเว่อ  เค้าก็ส่ายหน้าบอก จำไม่ได้อ่า เราก็ ตอนวัดดวง  เค้าบอก โห นานโคตร  เราก็ เออดิ  1ปีผ่านมาแล้ว เค้าก็พยักหน้ายิ้มๆ แล้วเซ็นรูปให้เรา ซึ่งตอนนั้น ไม่รุ้ตัวเลยเว้ยว่าพี่เยีย และรักษ์ และน้องแพรว ถ่ายรูปตอนนั้นให้ด้วย ขอบคุณมากๆเลยนะค้าๆๆ วิดวิ้ววว ยังคิดเลยว่าจะมีใครถ่ายไว้มั่งป่ะวะ แต่ก็มี ขอบคุณมากๆค่ะ อิอิ แล้วก็ขอเค้าถ่ายคุ๋อีกที เพราะว่า ที่ถ่ายตอนแรก คุณชายเล่นอยู่ไม่สุกเลยอ่ะ มองไปมองมาตลอด คือกล้องมันเยอะอ่ะ อาจจะงงได้ ก็เลยขออีกที คราวนี้เต็มๆจ้า มองกล้องเราแล้ว ฮ่าๆๆ แล้วก็ผลัดๆกัน ถ่ายให้น้องแพรวและน้องสาวบ้าง ให้พี่เยีย กับรักษ์บ้างบางรูป อิอิ  ลืมบอกว่า งานนี้อ่ะ คุณแม่  พี่ย้ง ไมเคิล และแพ็ทตี้ ไปด้วยย  ก็เลย ไปขอเค้าถ่ายมา เพราะคราวที่แล้วโน้น เจอกันแต่ไม่ได้ถ่ายเพราะรีบๆ และคนเยอะมากกก คราวนี้ก็ได้ถ่ายซะที อิอิ ก็สวัสดีคุณแม่ไป  แบบทรงผมคุณแม่สวยได้ตลอดที่เจออ่ะ ชอบมากก ส่วนพี่ย้ง ตอนไปถ่ายกะเค้า ก็ถามเค้าว่ามีหนังอะไรอยู่มั้ย เค้าบอก กำลังทำ 5 แพร่ง เราก็ทวนคำเค้า พี่ย้งก็พยักหน้า บอกว่าคล้ายๆ 4 แพร่งนะ ดู4แพร่งยัง เราก็ยิ้มเว้ยย บอกเค้ายังไม่ได้ดูค่ะ กลัวผีๆ เค้าบอก โอ้ย ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกนะ ลองดูๆๆ  เนี่ย 5แพร่งก็ประมาณกันยานะจะได้ดู อย่าลืมดูนะน้อง เราก็ได้แต่ค่ะๆๆ พยักหน้าแล้วเดินออกมา แบบ หนังผีอ่ะแง้ๆๆ เรากลัววงิ  T^T 

คือ ไปเจอพี่ว่านคราวนี้ ไม่ตื่นเต้นมาก เหมือนคราวที่แล้วๆมา ไม่ใช่ว่าไม่ดีใจนะ แต่มันรู้สึกว่า มันปลื้มอ่ะ มันไม่รู้จะบอกยังไง คือ ดีใจที่ได้เจอ ได้เห็นหน้า ได้คุย ได้ถ่ายรูป ได้ให้ของ อะไรพวกนี้อ่ะ ไม่ได้ตื่นเต้นมากอะไร ทั้งๆที่ก่อนมาอ่ะ รู้สึกว่าโคตรตื่นเต้น แต่พอเจอจริงๆ ก็เฉยๆ อย่างที่บอกว่ะ มันรู้สึกดีอย่างที่พูดหรือเขียนไม่ถูกอ่ะ คือ ไม่ได้ถามพี่ว่านว่าจำเราได้มั้ย เพราะไม่อยากถามแล้ว และคิดว่าเค้าคงจำได้แหละ ถึงแฟนคลับจะเยอะขึ้นทุกวัน แต่ว่าคงไม่ลืมหรอกมั้งอ้ะ(ถ้าลืม คงรู้สึกแย่ว่ะ เง้อๆๆ ไม่ลืมหรอกน่าๆๆ จิงป่าวว 55)

"กิ๊กกับพี่ว่าน เซ็ตนี้ขอบคุณที่เยียมากค่ะที่ถ่ายให้ อิอิ ชอบรูปบนขวาสุดแล้วอ่ะห๊าๆๆ"

"กิ๊กกับพี่ว่าน อีกครั้ง คราวนี้กล้องเราเอง มืดๆว่ะเนี่ย แต้งน้องแพรวที่ถ่ายให้นะจ้ะ"

"กิ๊กก่าไมเคิล  เค้าๆๆ เค้าสูงก่าช้านนนน แง่ๆๆ"

"พี่ย้ง แพ็ทตี้ หลังพี่ว่าน 55 และพี่โอ๊ต มือเบสแห่งสครับ"

จากนั้นก็ไม่ได้อะไรมากมาย เพราะแฟนคลับส่วนใหญ่เริ่มกลับไปแล้ว ก็เหลือแค่ไม่เท่าไร และพี่โย๋ ก็มา (เกือบไม่ทันนะเจ๊ 555) ก็เลยถ่ายรูปกันกับ VFC ที่ยังเหลือๆ มันยังคงรู้สึกว่าเราคือ VFC เหมือนเดิมอ่ะ มันยังอบอุ่นเหมือนเดิม แม้ว่าจะมีคนเข้ามาใหม่ๆที่ไม่รู้จักเยอะ แต่พอมองหน้ากันแล้วมันรู้สึกได้ว่า เออนะ เราคือ VFC ด้วยกัน จริงๆอ้ะ

"กิ๊ก รักษ์ พี่เยีย พี่โย๋"

"We are VFC ^^"

วันนั้นพอเสร็จก็แยกกันกลับบ้าน ส่วนเรา นั่งรอน้องแฮมอยู่ที่ลานน้ำพุหน้าพารากอน มันเรียนเสร็จ 6 โมง ก็เลยรอมันแว๊บนึง ระหว่างรอ ก็นั่งชิวๆๆ ไปคนเดียวอ่ะ ไมได้สนใจอะไรเท่าไร จนกระทั่งมีผู้ชายหน้าตาดีมากกก ย้ำว่าดีมากก  2 คน เดินเข้ามาถามว่า "น้องช่วยพี่ตอบแบบสอบถามหน่อยได้มั้ยครับ"  เราก็แบบ จะพูดว่าละลายคงไม่ได้ เพราะไม่ได้ขนาดนั้นอ่ะ ก็แค่อึ้งๆไปนิดนึง เค้าก็ถามอีกที เราก็ ค่ะๆ ก็หยิบปากกมาจากมือเค้ามาเขียน แล้วแบบ ปากกาไม่ติดเว้ย ก็บอกเค้า พี่คะปากกาไม่ติด เค้าก็ยื่นให้อีกแท่งนึง แล้วมันก็ไม่ติดอีก เราก็บอก พี่คะ อันนี้ก็ไม่ติด เค้าก็ทำหน้าแบบงงๆ เราเลย ไม่เปนไรค่ะ ก็เลยหยิบปากกาในกระเป๋ามาเขียนๆให้เค้าแล้วส่งคืนไป แล้วคือ เค้าก็ยิ้มให้เว้ย กูเข้าใจว่าเค้ายิ้มตามมารยาทแหละนะ แต่คือ มันน่ารักมากกก  ชอบๆๆ :)) 555++  แล้วนังแฮมก็โทรมา ก็เลยกลับบ้านด้วยกัน แล้วก็กลับไปเม้าๆๆ กับพี่หวานต่อ จนกระทั่งได้นอนประมาน ตี 2 ได้ ฮ่ะๆๆ ดึกโคตรว่ะ ไม่รู้คุยได้ไง 555

:: 25 เมษา ::  ลันล้ามากๆสำหรับวันนี้ เพราะความจริงแล้ว มันเป็นวันแห่งเป้าหมายการมากรุงเทพครั้งนี้ของเรา เพราะว่า วันนี้จะไปดูคอนเสิร์ตตตตตตต!!!  ห๊าๆๆๆ  ตื่นเต้น ดี๊ด๊าเป็นพิเศษแหละ แน่นอน มันเป็นการไปดูคอนเสิร์ตแบบจริงจังครั้งแรกของเราเลยอ่ะ ก็นิดนึงแหละนะ  ชื่อคอนเสิร์ตแสนจะยาวยืดมากก "Nestle Fitnesse "Get Fit, Lose Fat" ตอน ผู้ชายในฝัน  คือ ยาวจริงๆอ่ะ ยาวจนพี่ดิมแห่ง tattoo colour พูดได้ลิ้นพันกันมาก 555++  แต่ก่อนจะเล่าถึงตอนไปดูคอนเสิร์ตที่ มันมากกกกกกกก  ขอเล่าตอนก่อนไปดูก่อนละกัน ก็ออกจากบ้านตอนบ่าย 2  เพราะนังแฮมต้องไปเรียนที่สยามก่อน แล้วเลิก 6 โมง แต่บอกให้น้องออกมาก่อน เพราะคอนเสิร์ตประตูมันเปิด 6 โมง ส่วนพี่หวานออกจากบ้านก่อนหน้านั้นแล้ว เพราะไปขนของกลับหอ ก็เลยนัดกันว่าไปเจอกันที่เซ็นทรัลเวิล์ดเลยละกัน ก็ออกจากบ้านมา เช่นเคยค่ะ บ่าย 2 โมง แดดเปรี้ยงๆๆ ความรู้สึกเดิมกลับมาอีกแล้วว่า ต้องเดินออกจากบ้านไปปากซอยใช่ป่ะวะเนี่ย แล้วแบบวินมอเตอร์ไซค์ไม่รู้หายหัวไปไหนหมด เดินๆๆกันมา 3 คน กับพี่ก้อง และหมูแฮม แบบร้อนมากก จนเหลืออีก 2 โค้งเองจะไปปากซอยละ เจอมอเตอร์ไซค์อ่ะเว้ย โอ้วว พระเจ้า เหมือนสวรรค์โปรดตอนสุดท้ายมากๆ  รีบๆขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปปากซอยทีละคน แล้วก็มาต่อรถตู้ไป BTS เพื่อไปสยาม แล้วนังแฮมก็แยกไปเรียน ส่วนเรากะพี่ก้องก็ไปเดินเตร็ตเตร่อยู่ในพารากอน รอไปพลางๆ จน4โมงเย็น พี่หวานโทรมาบอกว่าอยู่เซ็นทรัลเวิล์ดแล้ว  ก็เลยเดินไปหา พอไปถึงก็แบบ อยู่ตรงไหนวะอีเจ้เรา เพราะคนเยอะมากกก คือ ความจริงพี่หวานบอกแล้วว่ามาถึงจะเห็นคนเยอะมาก เพราะมันมีงานอะไรสักอย่างอ่ะ แบบดาราเค้าเอามหามาโชว์ไรทำนองนั้น  แต่ในสุดก็หาพี่หวานเจอ 555+ เราก็มองๆไปที่คนเยอะๆว่ามันงานอะไรวะ แบบคนเยอะมากก ก็เห็นแบบเออว่ะ ดาราเยอะแบบมากกก  มีต่าย นาถ แน็ค (เหมือนจะใช่ ถ้าตาไม่ฝาดนะ แต่แต่งชุดแปลกๆอยู่ 55) แล้วก็พวกเอเอฟ พวกรอน ปั๊ม ใครอีกไม่รุ้อ่ะ ไม่ค่อยรู้จัก แบบว่า พวกนี้  FC มากันเยอะมากกกก  เราก็เฉยๆไม่อะไรมากมาย ไม่กรี๊ดมาก แต่แอบมองนาถบ่อยมากก เค้าก็แบบน่ารักอ่ะ ขาวๆดีๆ แต่พอมองไปอีกที ก็แบบ เห้ยยๆๆ  นั่นมัน แพนแค้กกกกก นี่หว่า อารมณ์แบบว่า อยากถ่ายรูปมากกกก ว๊อนท์มากก  แต่ พี่หวานและพี่ก้องเดินนำลิ่วไปแล้วสิ อิช้านก็เลยได้แต่มองแพนเค้กตาปริบๆแล้วเดินผ่านไป คือถ้าเป็นปกติวิสัยแล้ว ไม่ค่อยพลาดว่ะ คือ ไม่ขอถ่ายคู่ก็ได้อ่ะ ขอถ่ายเดี่ยวก็ยังดี แต่คือ ไม่ทันแล้วอ่ะ เลยรู้สึกเสียดายนิดๆ แต่เค้าสวยจิงๆอ่ะแพนเค้กนะ  แบบ ดูเปล่งประกายรัศมีมากๆๆ ที่สุดแล้วในบรรดาผู้หญิงที่มาอ่ะ แต่คือเค้าไม่ได้ขาวมากนะ ก็ผิวสีแทนๆ แต่คือ สวยว่ะผู้หญิงคนนี้ ก็เลยโทรหาพ่อ เพราะพ่อชอบแพนเค้กมากกกก จะดูละครทุกเรื่องที่แพนเค้กเล่น ซึ้งจะอีเดียตขนาดไหนก็ดูเพราะแพนเค้กเล่น (ปกติพ่อไม่ดูละครและแอนตี้ละครน้ำเน่ามากก แต่ถ้าแพนเค้กเล่น ก็จะบอกว่า โอเค ไม่เปนไร พอทนไหวๆ) ก็บอกพ่อว่า "พ่อ เนี่ยยย กิ๊กเจอแพนเค้กกกก  แพนเค้กที่พ่อชอบอ้ะ" พ่อก็ถามว่าอยู่ไหนเจอได้ยังไง ก็บอกๆไป  แล้วพ่อก็บอกว่า ถ่ายรูปมาด้วยสิ เราก็ เดินเลยมาแล้วอ่ะ คนเยอะมากกก ถ่ายไม่ได้ เลยโทรมาบอกแทน  พ่อก็ แล้วโทรมาให้อยากได้รูปนะ เราก็ขำๆเว้ย แล้ววางไป ก็เดินๆไปเรื่อยๆ จน 5โมงเย็น หมูแฮมก็มาเพราะออกมาก่อน (เพราะพี่ๆต่างบังคบให้น้องออกมาก่อน 555) ก็เลยไปกินข้าวเย็นกันที่ร้านราเมนโอ  เออ ลืมบอกว่า ดูคอนเสิร์ตคราวนี้เนี่ย ไปกัน 6 คนนะ  ก็มีเรา พี่ก้อง พี่หวาน หมูแฮม พี่ต้น (พี่ชายอีกคนที่ซื้อบัตรให้ทุกคนเลย เย้ๆ) และก็ว่าที่แฟนพี่ต้น ห๊าๆๆ ขอสงวนชื่อละกัน (อันที่จริงจำไมได้ด้วยแหละ 555) อ้ะ พอกินเสร็จ ก็จะ 6 โมง พี่ต้นก็โทรมาบอกมาไปเจอกันหน้าคอนเลย พวกเราก็เลยเดินไปขึ้นลิฟต์ของโรงแรม ที่มีอยู่ 6 ลิฟต์ แล้วแบบคนเยอะมากกก  แน่นมากทุกลิฟต์อ่ะ แอบคิดว่า ยังงี้จะได้ขึ้นเมื่อไหร่วะ พอดีมีลิฟต์นึงมาแล้วไม่แน่นมาก ก็เลยเข้าไป พี่หวานก็เจอเพื่อนมาดูคอนด้วยก็เลยคุยๆ แล้วแบบ คอนเสิร์ตอยู่ชั้น 22 โคตรไกล ก็แบบอัดๆกันในลิฟต์แว๊บนึง ก็ออกมา แล้วตอนออกมาเนี่ย ได้ยินเสียงผู้หญิงข้างหลัง ใครไม่รู้ว่ะ คุยโทรศัพท์กะเพื่อนเค้าแหละ แล้วพูดประโยคนึงแบบดังมากก "แก เมื่อกี้ชั้นขึ้นลิฟต์มากับพี่โดมแกแหละ" เราแบบ จิงดิวะ ลิฟต์ไหนวะ( คิดในใจ ทำไมพี่โดมไม่มาลิฟต์ที่กูขึ้นวะ ปัดโถ่ๆ) ก็แบบอิจฉาเค้านิดนึง 555  สักพักพี่ต้นก็มากะว่าที่แฟน ซึ้งรู้สึกว่าเห็นคนนี้แล้วคิดถึงคนก่อนมากอ่ะ คนก่อนน่ารักกว่าเยอะนะตอนที่เจอกครั้งแรก ผิดกับคนนี้ คือ เธอดูจะหยิ่งๆ เชิดๆป่ะ รู้สึกแปลกๆอยู่ แต่คือเค้าก็ดีอ่ะ ก็คุยบ้างอะไรบ้าง ก็ไม่สวยมากเท่าไร แต่เทียบกับคนที่แล้ว เค้าดูเฟรนด์ลี่กว่าคนนี้อ่ะ เหอะๆๆ ไม่ดีๆๆ เม้าพี่และว่าที่แฟนพี่ ไม่ดีๆๆๆๆ  ไม่เม้าละดีกว่า 555  พอเสร็จก็เข้าไปในงาน ลืมบอกว่า เรานั่งชั้น 1 โซน A4 แถว C ที่นั่ง 85 (โอ้ ละเอียดไปป่าว 555)  คือ ทุกคนอ่ะ นั่งเป้น3แถวแรกติดขอบเวที ห๊าๆๆ ใกล้ชิดๆๆ  แต่แบบ ชิดเอียงขวาๆหน่อยนะจ้ะ 55  ตรงกลางนั่นมันบัตร 2000 ส่วนเราเนี่ย 1500  แค่นี้ก็โอแล้วอ่ะ คือตอนแรกไม่คิดว่าจะได้นั่งบัตร 1500 กะแค่ว่า 800 ด้วยซ้ำ อันนี้เกินคาด 555 อ้อ ได้บัตรรูป ETC. แหละ ส่วนพี่ก้องได้พี่โดม ไม่เปนไร เค้าเจ๋งกันหมดนี่นา อิอิ ก็แบบตอนเข้ามาเนี่ย คือคนแน่นแล้วว เพราะประตูมันเปิดตั้งแต่ 6 โมงอ่ะ แล้วเรามากันก้อจะ 6โมงครึ่งอยู่แล้ว 555 คนก็แบบแน่นๆๆ แล้วคือ ดารามาเยอะมากอ่ะ แต่ไม่ได้สนใจเท่าไร ที่เห็น ก็มีแฟนพี่ตั้วๆๆ คุณหัตถยา สวยมาก โคตรวิ๊งค์ๆๆ  เค้ามากะลูกๆน่ะ แล้วก็ แอร์ ภุมวารี มากะแฟนมั้งวะ ไม่ค่ยแน่ใจ แต่แอร์ตัวเล้กกมากก  แล้วก็คนที่เล่นโฆษณาเบียร์อาชาอ่ะ ที่เป็นนักร้อง ที่ว่า "เพื่อนเอ๋ย เราเคย ไปไหนก็ไปด้วยกานน" นั่นล่ะ ตาคนนั้นก็มา เหมือนจะมากันหมดเลยอ่ะ คือ หล่อดีๆ555 แล้วก็ใครอีกไม่รู้อ่ะ แต่เยอะอยุ่ ไม่ค่อยได้มองเท่าไร มัวแต่ตื่นเต้นคอนจะเริ่ม ฮ่ะๆๆ

"ตอนนี้คอนเสิร์ตยังไม่เริ่ม แต่เราอยากถ่าย 55"

คือ ขอบอกไว้ก่อนว่ารูปที่เอาลงนี้ ไม่ใช่รูปจากกล้องเราเลยอ่ะนะ เอามาจากเว็บบอร์ดของ FC ของแต่ละวงทั้งนั้น เพราะกล้องเค้าเจ๋ง ถ่ายแล้วชัดกว่าเราล้านแปดเท่า คือที่เราถ่ายมันไม่ชัดเลยด้วยประการทั้งปวงว่ะ ไม่ชัดแม้เสี้ยวธุลีอ่ะ ถ้าชัดก็แบบไกลมากก ไม่ซูมไรงั้นจะชัดมากก (แล้วแบบ จะเห็นอะไรวะ 55) คือรู้สึกว่าตรงที่เรานั่งอ่ะ ไม่ได้ไกลเล้ยย แต่คือ ตอนดูด้วยสายตามันชัดกว่าถ่ายรูปอ่ะ อีกอย่างพอซูม รูปดันเบลอไม่ชัดซะมากอ่ะ ก็เลย ขออนุญาตสูบรูป จาก FC ของแต่ละคนมานะคะ อิอิ ทั้งบอร์ด ETC และบอร์ด Tattoo Colour ที่อุตส่าห์ลงทุนสมัครเปนแฟนคลับเพื่อไปสูบรูปเค้ามา 555 ส่วน Nologo เราหาบอร์ดไม่เจอว่ะ พยายามแล้วอ่ะ ก็งงมาก แต่ก็ได้รูปมาจากทั้งสองบอร์ดแรก ชัดมากก ขอบคุณมากๆค่ะ ^^

19.00 น.  คอนเสิร์ตเริ่มแล้ววว  เปิดตัวด้วย ผู้ชายในฝันคนที่ 1 Tattoo Colour  แค่นั้น แค่ขึ้นป้ายแค่นั้น คนกรี๊ดแบบทั้งฮอลล์ ดังมากกก เราก็ด้วยว่ะ คือไม่คิดว่า Tattoo จะมาวงแรกเลย 55   ดนตรีเพลง เปิดเพลงไหนเปิดเมื่อไหร่รก็ยังสวยงาม ก็ดังเป็นเพลงแรกที่เปิดตัว คนก็กรี๊ดดด ช้านด้วยว่ะ ห๊าๆๆ แล้วพี่ดิมก็ออกมา  แบบ กรี๊ดอีกแล้ววว  คือเข้าใจว่าทำไมเค้าเอาเพลงนี้มาเพลงแรก เพราะ เพลงเค้าเกือบทุกเพลง ไม่ว่าเพลงอะไรอ่ะ ดังหมด คนร้องได้เยอะมากกอ่ะ แล้วแบบ รู้สึกว่าที่ฟังอยู่บ้านกะฟังในคอนเสิร์ตอ่ะ ความรู้สึกมันต่างกันอ่ะ คือ รู้สึกว่าฟังในคอนเสิร์ตแม่งง สนุกโคตรรรร  เค้าก็ร้องไป เราก็ร้องตาม  แต่คือ ตอนนี้ยังไม่ได้ลุกเต้นหรอกนะ ยังไม่มีคนลุก ก็เลย โยกๆในเก้าอี้ของตัวเองไปก่อน แล้วก็ต่อด้วยเพลงช้าๆ กระชากอารมณ์อย่าง  จำทำไม  เพลงนี้ก็แบบ เสียงคนร้องตามดังมากกกก แล้วก็ เกาะร้างห่างรัก  แล้วพี่ดิมก็หยุดพักเหนื่อยเว้ย แล้วก็พูดชื่อคอนเสิร์ตที่แสนจะยาวที่อยากบอกไปตอนแรก ด้วยลิ้นพันกันมากก แล้วคือ มันขำอ่ะเว้ยยย  แล้วก็แนะนำสมาชิกในวงทีละคนๆ ว่าใครบ้าง แล้วแบบ รู้ว่าพี่ดิมแกล้งอ่ะ แกล้งลืมพี่ตงมือกลองอ่ะเว้ย  พี่ตงก็แบบ รัวกลองแบบเป็นชุดอ่ะ แล้วฮามากก พี่ดิมก็บอก "อ้อ เราลืมมือกลองได้ไงเนี่ย ดูๆๆ มันเคืองๆ .... ตง มือกลองคร้าบ" พี่ตงก็รัวกลองอีกรอบแบบ ขอบคุณเว้ยๆๆ 555

"ผู้ชายในฝันคนที่ 1  Tatoo Colour!!" 

แล้วพี่ดิมก็พูดประมานว่า "ในคอนเสิร์ตเนี้ย ตอนชายในฝันใช่มั้ยครับ ทำให้พวกเรารู้สึกว่าต้องทำให้ทุกคนกลับไปแล้วหลับฝันถึงเรา  แล้วก็จะได้เห็นอะไรที่ Tatoo ไม่เคยทำมาก่อน" ประมานนั้นอ่ะ แล้วแบบ คนก็กรี๊ดดดด ว่าอะไรวะ จากนั้นก็พูดถึง Guess ของ Tatoo  ว่าเป็นผู้หญิงที่น่ารักเสียงดีมากคนนึง จะมาร้องเพลงคู่ด้วย แล้วพี่ดิมก็จะพยายามไม่ร้องผิด เพราะไม่เคยร้องเพลงนี้มาก่อน นั่นก็คือเพลงลูกทุ่งอ่ะเว้ยย  Intro ขึ้นมาแบบ เห้ยยย Tattoo ร้องลูกทุ่ง หรอวะนั่น  แล้ว Guess ก็คือ ลุลา ร้องคู่กันในเพลง หนุ่มนาข้าวสาวนาเกลือ แบบว่าน่ารักมากอ่ะ ทั้งพี่ดิมและลุลา แล้วคือ สนุกมากกกก 555  จากนั้นก็เมดเล่ย์เพลงลุกทุ่งเลยเว้ยย แต่เปนแนวของ Tattoo ละนะ ก็มี สาวขอนแก่น,กลับมาทำไม แล้วก็อะไรอีกเพลงวะ จำไม่ได้อ่ะ แต่สนุกมากกก จำได้ว่าช่วงนี้แหละ เรา พี่หวาน หมูแฮม และคนอื่นๆ ลุกขึ้นเต้นแบบ มันมากก 555 พอเสร็จก็เบรกพูดๆนิดนึง คือ รู้สึกว่าพี่ดิม ไม่กินน้ำเลยว่ะตลอดการแสดงนะ แต่จะใช้ทิชชูเยอะมากกก  แบบคนเดียวหมดม้วนเลยนะ จริงๆ คือมองอยู่ๆ น้ำไม่แตะเลยอ่ะ ใช้แต่ทิชชู   พี่ดิมเหงื่อเยอะมากก จะบอก 555  แล้วก็ต่อด้วยเพลงของ Tattoo ล้วนๆอีก ประมาน 5 เพลงรวด มันๆกระชากอารมณ์ทั้งนั้นและแน่นอน คนร้องได้ทั้งหมดด้วย ก็มี Cinderella,ฉันรักเธอ,ฟ้า,โกหก และปิดท้ายด้วย ฝากที ซึ่งแน่นอนว่า ช้านกะพี่น้องดิ้นกันมันสุดๆ ฮ่าๆๆ เหงื่อไหลไคลย้อยมากก จนกระทั่งพี่ดิมเข้าไปข้างใน แล้วรู้สึกว่า ทำไม Tattoo เล่นไวจังวะ จบแล้วอ่ะ ยังอารมณ์ค้างอยู่เลย 555

"ได้ลุลามาเปน Guess น่ารักมากๆอ่ะ"

ระหว่างรอวงที่ 2 ซึ่งตอนนั้นไม่รู้ว่าอะไร แต่คิดว่าคงจะพี่โดมมั้ง ก็มี Dancer สาวๆมาโยกย้ายส่ายสะโพก เล่นไวโอลินให้ฟังก่อนเป็นการคั่นเวลาระหว่างรอเปลี่ยนวง ก็ down อารมณ์ลงมาหน่อยนึง 555  

แล้วก็ถึงคิวของ ผู้ชายในฝันคนที่ 2 Nologo!!  เสียงกรี๊ดสนั่นอีกแล้วค่ะ  โดยเฉพาะแถวข้างหลังเรา แบบดังมากก เพราะเธอทั้งหลายเป็น FC Nologo อ่ะ แล้วคือ นั่งข้างหลังกูด้วยย เสียงกรี๊ดเลยบาดเยื้อหูมาก รู้สึกได้ว่าถึงคำว่า ขี้หูเต้นได้ก็ตอนนี้แหละ ไม่ได้เว่อร์นะ แต่คือจริงๆเลยอ่ะพวกคุณเธอกรี๊ดตลอด ตั้งแต่ก่อนออก และตลอดคอนเสิร์ตที่ Nologo เล่นอ่ะ แล้วคือแบบ พอพี่โดมออกมาเท่านั้น ก็เอาอีกแล้วว  หูอิช้านนน แทบระเบิดว่ะ เจ้แกก็ "พี่โดมมมมมมมมมม!!" อยู่นั่นแล้ว เสียงแหลมมาก ให้ตายเหอะ แต่เข้าใจว่าอารมณ์คนชอบเปนยังไงว่ะไม่ว่าเค้าหรอกนะ แต่คือ รู้สึกว่า ทำไมต้องมานั่งหลังกูนี่สิ ปวดหูมากก 555

"หล่อขั้นเทพจริงว่ะ พี่โดมเนี่ย 55"

พี่โดมก็แบบ หล่อมากกกกกกกกก แบบจริงจังอ่ะ หล่อจริงๆ คนอะไรวะ ขาวมากกกกกกก หน้าใสปิ๊งๆๆ  แล้วแบบ ดูเท่ ดูสง่า เหมือนหลุดมาจากเทพนิยาย สมเป็นชายในฝันของแท้อ่ะ มาเพลงแรกก็มันเลย กับเพลง กลัวอะไร  คือแบบ เพลงนี้อ่ะ เป็นเพลงเดียวในคอนเสิร์ตและเพลงเดียวของโนโลโก้ที่เราร้องไม่ได้ว่ะ แถมมันเปนเพลงแรกในอัลบั้มเค้าด้วยนะ คือ ฟังบ่อยอยู่อ่ะ เพราะรู้ว่าอาจจะมีในคอนเสิร์ต ก็หัดร้องมาทุกเพลงๆ แต่ว่าเพลงนี้ ดันร้องได้แค่ท่อนฮุกสั้นๆ ท่อนเดียวว่า "ไม่รักกันจริง คงไม่มาถึงวันนี้ ถ้าไม่รักกันจริงคงไม่มาตั้งไกล.... " แล้วกูก็ บลาๆๆ ไปเลย เพราะจำไม่ได้ แต่คือ FCข้างหลังนี่เสียงดังมากกก แถมเต้นกันแบบรู้สึกว่าเก้าอี้เราสะเทือน 55   แล้วต่อด้วย เธอเลือกคนไม่ผิด  เพลงนี้ร้องได้ จบเพลงด้วย ฮ่าๆๆ คือ พี่น้องเราที่ไปด้วยอ่ะ ส่วนใหญ่เค้าจะร้องเพลงของโนโลโกไม่ค่อยได้กัน แต่เราร้องได้ทุกเพลงยกเว้นเพลงแรกอย่างที่บอก ต่อด้วย เคว้งคว้าง ซึ่งเพลงนี้เป็นอะไรที่คนทั้งคอนเสิร์ตรู้สึกว่า อิจฉายัยคนที่ขึ้นไปร้องคู่กับพี่โดมมาก เพราะว่าก่อนจะร้องเพลงนี้ พี่โดมบอกว่า "เพลงต่อไปจะร้องเพลง เคว้งคว้าง มันวังเวงอยู่นะเวลาร้องคนเดียว ไหนใครร้องได้บ้าง ยกมือเลยครับแล้วขึ้นมาร้องข้างบนนี้ด้วยกันกับผม มีมั้ยครับๆ" คือ ก็หันไปมอง อีเจ้ FC ข้างหลังอ่ะ คือ เค้าก้อ ยกๆๆลงๆ อยู่นั่นแหละ พี่ชายเราก็บอกว่าร้องได้ป่าวเพลงนี้ เราก็ร้องได้ๆ  แต่คือไม่กล้ายกป่ะ แอบอาย แต่ถ้ายกคงจะได้ขึ้นไปยืนเคียงข้างพี่โดมแน่อ่ะ เพราะไม่ค่อยมีคนยก แล้วจู่ๆ ตอนที่คิดว่าจะยกไม่ยกดี ก็มีผู้หญิงคนนึง ชูมืออย่างมั่นใจมากก แล้วพี่โดมก็ชี้ "คนนั้นครับๆขอเสียงปรบมือให้หน่อย ขึ้นมาเลยครับๆ" แล้วแบบ เสียงคนก็พูดกันประมานว่า เธอคนนั้นช่างกล้าจิงๆ แต่คือ กล้าได้แล้วร้องเพลงกะพี่โดมอ่ะเว้ยยแบบอิจฉาาอ่ะๆ พี่โดมก็พูดต่อ "ปกติผมไม่เคยให้ใครขึ้นมาร้องเพลงบนเวทีกับผมนะ แต่อย่างที่บอก เคว้งคว้างร้องคนเดียวมันเหงา นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ให้ขึ้นมาบนนี้" แล้วยัยคนนั้นก็ขึ้นไปพอดี ก็ถามชื่อว่า ชื่อปาย แล้วก็บอกว่า ร้องไม่เพราะนะคะ พี่โดมบอก ไม่เป็นไร เด๋วเรามาร้องกันคนละท่อน แล้วคนก็กรี๊ดๆๆๆๆ ตลอดเพลงที่ร้อง คือ จะไมให้กรี๊ดได้ไงวะ ก็แบบ  พี่โดมโอบ ย้ำว่าโอบ ยัยคนนั้นแบบแน่นมากกก  ขนาดช้านไม่ใช่ FC พี่โดม ยังอดกรี๊ดอย่างอิจฉาไม่ได้อ่ะ เชื่อว่าใครก็อดไม่ได้เหมือนกันแหละว่ะ แล้วก็ร้องๆไป คนก็มอง กรี๊ดๆๆ ด้วยความอิจฉามากกก ต่อไป และก็มากยิ่งขึ้น เมื่อเห็นว่าตอนหันหลัง ยัยนั่นก็โอบหลังพี่โดมด้วยเหมือนกันอ่ะ โอ้ยยยยยยยยย  เธอช่างกล้าจิงๆว่ะ ไม่คิดว่าจะโอบเหมือนกัน แบบๆ ไม่ไหวแล้วนะจ้ะ อิจฉามากกกกกกก แล้วแบบ หันไปทางพี่หวาน คนข้างพี่หวานนี่ดิ้นๆๆๆใส่พี่หวานแบบว่าไม่ไหวแล้วว เราก็แอบขำว่า เออ เค้าคงอิจฉาเหมือนกับเราว่ะ เป็นใครก็อิจฉามากก โอบกันและกันขนาดนั้น ที่สำคัญ ยัยคนนั้นมีแฟนมาดูด้วยนะ แล้วแบบ โอบพี่โดม แฟนไม่ว่าหรอวะ 55 พอจบเพลง พี่โดมก็บอกว่า "เด๋วเอาไว้เสร็จไปถ่ายรูปคู่กันข้างหลังนะจ้ะปาย ไหนๆก็ขึ้นมาแล้วใช่มะ ก็ถ่ายรูปกันหน่อย ข้างหลังนะๆ" คือแบบ พูดออกไมค์อ่ะค้า แล้วแบบ กรี๊ดดดดดๆๆ  กันอีกแล้ววเหอะ แล้วก่อนยัยนั่นจะลงไป พี่โดมเข้าไปกอด ย้ำ เข้าไปกอดอ่ะ ย๊ากกกก โคตรบาดตาๆๆ แล้วเหมือน คนนั้นก็จะหอมแก้มพี่โดมด้วยแหละ แบบ โอ้ยยๆๆๆๆ  ไม่ไหวแล้วนะค้าเจ้  ยิ่ง FC ข้างหลังนี่ พูดตลอดว่า ไม่ต้องมาๆๆแถวนี้ (คือมันจะมีช่วงที่พี่โดมเดินโอบมาทางที่เรานั่งพอดี แล้วเหมือนจะบ่อยมากในเพลงนี้ว่ะ) ก็พูดแบบ ไปๆๆ ไม่ต้องมาแถวนี้ๆๆๆ อิจฉาตาร้อนไปหมดแล้วนะ // พอแล้วๆๆ พอได้แล้วว ยัยคนนั้น  อะไรประมาณนั้นว่ะ เราก็หันไปมองหน้าพี่หวานกับแฮมแบบอมยิ้มๆๆ แล้วก็ต่อด้วยเพลง ทำเรื่องรักให้เป็นเรื่องง่าย  เพลงนี้ก็ร้องได้ๆ ชอบท่อนฮุกมากก แต่งได้ไงวะ โคตรโดน "อยู่ในโลกก็เหนื่อยกันพอแล้ว เผชิญกับชีวิตที่มันวุ่นวาย..." เออ แบบจริงว่ะ คิดได้ไงๆๆ ถูกของเค้าเลยอ่ะ   แต่แบบคือ พี่โดมอ่ะ จะไปอีกฝั่งที่ไม่ใช่ทางเราบ่อยกว่าว่ะ แอบน้อยใจๆๆ ไปฝั่งซ้ายมากกว่าขวาอ้ะ T^T  แต่พอรู้ว่าทำไมไม่มาทางขวา เพราะ อีเจ้ FC นั่นแหละว่ะ ดูเค้าก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไรอ่ะ ก็มองๆยิ้มๆบ้าง อาจจะรำคาญ รึป่าววะ นี่คิดกันเองในมุมมองของเรากะพี่หวานแหละนะ

แล้วก็ต่อด้วย Guess ของ Nologo คนแรก คือ ส้ม อมรา  แบบเจ้เค้าสุดยอดมากกก ผอมมากก ไม่ใช่คนสวย แต่เจ๋ง เก่งมากก เป็นคนที่ทำให้คนในคอนเสิร์ตทุกคนต้องลุกขึ้นมาดิ้น แล้วเราอ่ะ เป็น 3 แถวแรก คือ เค้าบังคับให้ 3 แถวแรกลุกไง เราก็ พอดีเลยป่ะ ก็ลุกเว้ย แล้วคนก็ลุกพรึบๆๆ มาก ทุกคนอ่ะ ย้ำว่าทุกคนจริงๆ และแน่นอนว่าเค้าร้อง Play Girl  แล้วแบบ มันรู้สึกว่า มันมากกก มันจริงๆอ่ะ คือเต้นแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ สนุกมากก  ดิ้นๆๆๆ แบบมันมากกก แล้วท่อนแร๊พๆที่โจ้อี้ บอย ร้อง ก็กลายเป็นพี่โดม มาแร๊พแทน ด้วยแปลงเนื้อหน่อยๆ แบบ เท่มากกอ่ะ ขอบอก   เพลงที่ฟังในคอนเสิร์ตอ่ะ มันเพราะกว่าที่เราฟังธรรมดาอีกอ่ะ รู้สึกยังงั้นว่ะ

ส่วน Guess คนที่ 2  ความจริงไม่ใช่ Guess หรอก เค้ามาดูน่ะ แต่ว่า เหมือนว่าได้ขึ้นไปยังไงไม่รู้อ่ะ เธอคนนั้นคือ คริส หอวัง  สวยเลยล่ะเค้าอ่ะ แล้วแบบ ตอนนั้นร้องเพลง เผลอ อ่ะ แล้วคริสก็ไปเต้นๆ ข้างๆพี่โดม แต่ว่า ไม่ได้ร้องว่ะ แค่ขึ้นไปเต้นๆข้างๆเฉยๆ แค่นั้น แล้ว พอเสร็จ พี่โดมก็แนะนำว่า "น้องคริส หอวัง คร้าบ ขอบคุณมากที่ให้เกียรติขึ้นมาบนนี้กับพี่"  ก็คือ แอบงงว่า ขึ้นไปทำไมวะ แค่ไปเต้นข้างๆหรอวะ นึกว่าจะได้ฟังเพลงสดๆ ฮ่าๆๆ

"ส้ม อมรา มาเป็น Guess ให้ ในเพลง Play Girl  โคตรมันอ่ะ"

" คริส หอวัง สวยมาก และ คนขวานี่เป็นคนดูที่น่าอิจฉามากก พี่โดมโอบเลยอ่ะๆๆ  อิจฉายัยนี่มากก งั่มๆๆ" 

แล้วก็ต่อด้วยเพลงของโนโลโก้อีก 3-4  เพลง ด้วยเพลงช้าๆ เอาให้อินในอารมณ์กันไป อย่าง เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ (ที่ มือเบสของโนโลโก ดูออกแนวๆคนญี่ปุ่นมาเล่นเปียโน ได้เพราะมากก ซึ้งมากก และเสียงพี่โดมให้เคลิ้มมากก ^^ แอบคิดว่าจะมีใครหรือผู้ชายคนไหนร้องให้เราฟังได้เพราะจับใจแบบนี้มั่งมั้ยวะ 555 ดูเพ้ออๆๆ) เวลาไม่มีความหมายอีกต่อไป,ยินดี และปิดท้ายด้วย เพลงที่ใครๆก็รู้จักและร้องได้ อย่าง กลัว แล้วพี่โดมก็เข้าไป  คือ ตอนดู Nologo เนี่ย คิดถึงหนังญี่ปุ่นเรื่อง นานะ เลยอ่ะ แบบ คิดถึงวง Black Stone มากๆ   Nologo ช่างเหมือน Black Stone มากว่ะ ทั้งคนในวง แนวเพลง และการแต่งกายของแต่ละคน ทั้งมือเบสผู้ชาย มือกีตาร์ผู้หญิง เหมือนคนญี่ปุ่นมากกว่ะ เหมือนมือเบสอ่ะ จะเป็นคนญี่ปุ่นหน่อยๆ  ยกเว้นนักร้องนำที่ไม่เหมือนเพราะ ในนานะ เป็นผู้หญิง แต่โนโลโก้ เป็นผู้ชาย ที่สำคัญ พี่โดม หล่อเกิ๊นนน 555

แล้วก็มาถึง ผู้ชายในฝันคนที่ 3 คนสุดท้ายแล้วสำหรับคอนเสิร์ตค่ำคืนนี้  ETC. ^^  แบบๆๆ ขอกรี๊ดพี่หนึ่งอ่ะ แบบมากก ตอนก่อนออกมาที่อยู่หลังม่านแล้วแบบเค้าถ่ายออกจอข้างบนอ่ะ แบบ พี่หนึ่งค้า หล่อมากก จะรู้ตัวมั้ยวะเนี่ยย ยิ้มแบบ ดูมีเสน่ห์มากว่ะ แอบเคลิ้มม คนก็กรี๊ดๆๆๆ กันมากก แล้วเค้าก็มาพร้อมกับเพลง พร้อมรับความเสี่ยง เป็นเพลงเปิดตัว ซึ่งเราก็โยกๆไปด้วย แล้วก็ต่อด้วยอารมณ์ซึ้งๆอย่าง  เจ้าชายนิทรา , เพราะเธอ , เปลี่ยน , เธอคือใคร แบบซึ้งมากก เรามีแอบจำตรง Intro เพลงเจ้าชายนิทราไม่ได้ด้วยว่ะ 555 เลยงงไปนิดนึงว่าเพลงไรวะ แต่พอเค้าร้องก็แบบ ร้องตาม อินๆๆ 55  แล้วก็เบรกอารมณ์ซึ้งด้วยเพลงมีจังหวะหน่อยๆ อย่าง กะหล่ำหลี เพลงนี้แบบ สนุกมากอ่ะ ทำนองเหมาะเต้นโยกๆมาก จำได้ว่าเพลงนี้แหละทำให้ตากล้องต้องถ่ายเราและสาวๆพี่น้องขึ้นจอข้างบน  เพราะว่า เรา พี่หวาน และหมูแฮม เต้นพร้อมกัน ในท่าเดียวกัน สเต็ปเดียวกัน เหมือนกันทุกอย่าง อยุ่นานมากอ่ะ คือ ตอนแรกหันไปเห็นเค้าถ่ายตั้งแต่ตอนเริ่มทำท่าก็ตกใจนิดนึง ก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่เงยหน้าไปมองอีกทีตอนจะจบ ก็ยังเห็นเค้าถ่ายเราอยู่ เลยแบบ เห้ยย ถ่ายนานมากก คือก่อนหน้านี้อ่ะ เค้าก็ถ่ายๆบ้างแต่แบบแป๊ปๆก็ผ่านไป แต่ทีนี้สงสัยว่าเราเต้นกันเป็นกลุ่มๆพอดีเค้าเลยถ่ายนาน ก็ชี้ๆให้พี่หวานกับหมูแฮมดู แล้วก็ตกใจกัน จนเต้นต่อกันไม่ถูก เริ่มท่าไปคนละทาง เค้าก็เลยเลื่อนกล้องไปหาคนอื่น  555  ต่อด้วย จริง จริง นี่ก็เต้นๆ สนุกอีกแล้ว จังหวะมันมากก แล้วก็เพลงอะไรอีกเพลงอ่ะ เง้อ จำไม่ไดค่อยได้ มัวแต่เต้นอย่างเมามัน 55 จนมาถึง นางฟ้า โดยมีพี่อีกคนที่ไม่ใช่พี่มิ้นท์ (ตูจำชื่อเค้าไม่เคยได้ซะที) มาร้องแร๊พท่อนโจอี้บอย  แล้วก็ สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ เพลงนี้เว้ยๆๆ เพลงนี้อีกแล้ว พี่หนึ่งทำเซอร์ไพร์สคนดูอีกแล้ว ด้วยการลงมาเล่นกะคนดูทั้งคอน เดินไปรอบๆๆ เหมือนที่ดูใน DVD คอนเสิร์ตของเค้าเลยอ่ะ แบบแอบกรี๊ดและตกใจมากก  คือ กระโดดลงมาตรงหน้าที่เรานั่งพอดี แต่เสียว่าเราอยู่ นั่งแถวสามไง เกือบได้จับมือพี่หนึ่งแล้วเชียว อีกนิดนึงเท่านั้นอ่ะ อื้มไม่ถึง ยืดตัวสุดๆแล้วนะเว้ย แต่คือ ถ้าจะจับให้ถึงก็ได้อ่ะ แต่เกรงใจอีเจ้คนข้างหน้าซึ่งเค้ามากะแฟน กลัวแบบเราจะทำเค้าหัวคะมำอ่ะ ก็เลยไม่ได้จับมือพี่หนึ่ง แง่มๆๆ ไม่เปนไร แค่มองใกล้ๆก็แบบ โอเคแล้วอ่ะ แล้วพี่หนึ่งก็ร้องเพลงนี้ พร้อมกับวิ่งไปหาคนดูรอบๆคอนเสิร์ตจนทั่ว แล้วก็ขึ้นมา แล้วคนดูก็ทำท่ามือเป็นรูปหัวใจหมดอ่ะ เราก็ทำว่ะ แอบสังเกตว่าพี่ต้นและว่าที่แฟนเค้าจะอินเป็นพิเเศษ (เห้ย ไหนว่าจะไม่เม้าพี่ไง เม้าอีกแล้ว 55) ส่วนพี่ชายเราก็ ถ่ายรูปให้ๆ 55  แล้วพอมองไปข้างบนที่มันมีจอให้ดู ก็เห้นแบบเค้าถ่ายพี่ต้นกะว่าที่แฟนพอดีว่ะ แต่คือเค้าไม่รู้ตัวอ่ะนะ แล้วก็ถ่ายคู่รักคู่นึงแบบน่ารักมากอ่ะ เห็นช็อตที่ผู้ชายอ่ะ จับคางผู้หญิงคนนั้นพอดี จำมไดว่าเพลงอะไรอ่ะ แต่คือ ร้องความหมายประมานว่า รักเธอคนนี้ อะไรประมานนั้นอ่ะ  แล้วรู้สึกแบบ อ๊าๆๆๆๆ เค้าน่ารักกันว่ะ แต่คือ เค้าก้อไม่รู้ตัวอีกแหละว่ามีกล้องถ่าย จนผู้หญิงสะกิด ชายก็ยิ้มแบบเขินๆ   555

"ผู้ชายในฝันคนที่ 3  ETC"

"อันนี้ ถ่ายเองทั้งหมดนะ เหนแล้วใช่มั้ยว่ามันชัดแล้วไกลมากด้วย หน้าพี่มิ้นท์แม่งไม่ชัดเอาซะเลยอ่ะ วู้วว" 

แบบรู้สึกว่า เค้าเจ๋งอ่ะ เป็นวงที่เจ๋งจิงๆอ่ะ ดูมีอะไรมากอ่ะ ETC. เจ๋งสุดยอดไปเลยเหอะค่า ^^   ทั้งวงเลยนะ แบบ แอบปลื้มพี่มิ้นท์ มือเบส ETC.มากกก พยายามถ่ายรูปพี่มิ้นท์ให้ชัดๆที่สุดเท่าที่ทำได้อ่ะ แต่เบลอซะเหลือหลาย ที่ชัดๆก็ไกลมาก อย่างที่เห็นอ่ะ เง้อออ  พี่มิ้นท์จ๋า เท่มากอ่ะรู้ตัวป่าวว อิอิ    ส่วนพี่หนึ่ง  มีตอนนึงเค้าน่ารักมากก ตอนที่พูดจะโปรโมตผลิตภัณฑ์เนสท์เลย์ เค้าแบบหยิบกล่องขึ้นมา พูดว่า "เนสท์เลย์ฟิตเนสเนี่ย อร่อยนะครับ"แล้วหยิบมาใส่ปากไปนิดนึงแล้วพูดต่อ "กินเปล่าๆก็ได้อร่อยดี" แล้วก็หันไปคว้าน้ำมาดื้มตาม "แต่กินกับน้ำหน่อยก็ดี เพราะมันติดคอ" แบบว่าคนตบมือกันเกรียวกราวมากก 5555

แล้วก็ปิดท้ายด้วยเพลง นาทีสุดท้าย และ อย่าถาม  ที่คนร้องดังมากกก อาจจะเพราะเพลงมันโดนป่าววะ  เราก็เลยโทรหาอ้วน เพราะมันบอกว่า ETC.ร้องโทรหาด้วย แล้วแบบเพิ่งนึกได้พอดีตอนเพลงอย่าถาม ก็เลยโทไปให้มันฟังเสียงนิดๆ แล้วก็วาง แล้วเหมือนคิดถูกที่โทรไป เพราะ หลังจากนั้น มันเปนรวมของชายในฝันทั้ง 3 คน อีก 2 เพลง มั้งนะ ปิดท้ายๆพอดีเลย อิอิ เพลงไร ไม่แน่ใจอ่ะ จำไม่ได้ 55 แต่มันๆๆ :))

"นี่ก็ถ่ายเอง เบลอซะไม่มีอ่ะ มีชัดก็รูปพี่ดิมรูปเดียว 555"

"ภาพปิดท้ายคอนเสิร์ต ผู้ชายในฝันทั้ง 3 คน ร้องเพลงด้วยกัน วิดวิ้ววว"

"สภาพช้านและพี่น้องตอนไปดูคอนเสิร์ต ทั้งโทรม สนุก และมันมากก 555"

แล้วคอนเสิร์ตก็จบลง แต่คนดูอย่างเราๆและหลายคนยังคงเมามันอยู่เลยอ่ะ แบบ อะไรวะ จบแล้วหรอ ไวมากอ่ะ เข้าใจคำที่ว่า เวลาแห่งความสุข ความสนุกมักจะผ่านไปเร็วก็ตอนนี้แหละ แบบอารมณ์มันค้างนี่หว่า แต่ตอนนั้นก็ 4 ทุ่มแล้วแหละ ดูมา ตั้งแต่ 1 ทุ่ม ก็ตั้ง 3 ชั่วโมงอ่ะ นานอยู่ๆ ก็เลยเดินออกจากคอน แล้วแบบ คนก็เยอะไง ห้างก็ปิดแล้วด้วย เหลือแต่พวกที่มาดูคอนเฉยๆ ระหว่างทางกลับบ้านก็เม้าๆๆกันเรื่องคอนเสิดอย่างเมามัน ก็นั่งแท๊กซี่กลับบ้านถึงประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆได้ ก็ยังเม้ากันไม่เลิก 55 คิดกันว่า ถ้ามีคอนเสิร์ตหน้า (จะอะไรก็ช่างว่ะ ขอสนุกๆ มันๆ แบบนี้นะ เอาที่น่าสนใจ) จะไปดูกันอีก  ห๊าๆๆ  แต่คงอีกพักใหญ่ๆๆๆๆ มากกกเลยแหละ 55   กลับมาก็คลั่งพี่โดมมากกกกกกกๆๆๆอ่ะ 555+ รู้สึกแบบว่า

พี่โดมมมมมมมมมมม!!! ผู้ชายในฝันของกูจริงๆว่ะ  คนอะไรวะ หล่อ เท่ ทำอะไรก็ดูดีไปหมดเลยอ่ะ วู้วววววว

ขอบคุณ เนสท์เล่ย์ฟิตเนสแอนด์ฟรุตที่ทำให้เราได้ไปดูคอนเสิร์ต ผู้ชายในฝัน (จริงๆว่ะ) 5555++

สรุปๆๆๆ  ไปเที่ยวกรุงเทพคราวนี้ สนุกมากก  รู้สึกว่านี่แหละ คือการมาเที่ยวจริงๆ ออกนอกบ้านทุกวัน เจอคนมากมาย ได้รู้อะไรหลายอย่าง ได้สนุก ได้มัน ได้ความสุขหลายอย่างกลับบ้าน นี่แหละเว้ย นี่แหละ คือการมาเที่ยวกรุงเทพจริงๆของเรานี่ต้องการล่ะ อยากไปไหนก็ไปเอง ไม่ต้องรอใครพาไป นี่แหละที่อยากเป็น ไม่ใช่ว่าทำเปนเก่งกล้าหาญหรอกนะ รู้ว่ากรุงเทพมันไม่ใช่จะดีซะหมด น่ากลัวๆก็มี แต่คือ ถ้ามัวแต่รอคนนั้นคนนี้พาไปเที่ยว เมื่อไหร่เราจะได้ไปในที่ๆเราอยากไปอ่ะ เมื่อไหร่เราจะไปไหนได้เองคนเดียวในกรุงเทพโดยไม่ต้องมีใครพาไปอ่ะ แล้วถ้าได้เรียนกรุงเทพจริงๆ (สาธุขอให้เป็นจริง 55) จะทำยังไง ถ้าไม่หัดไปไหนมาไหนเองคนเดียว จริงป่าว ชีวิตเราต้องเติบโต ต้องเจออะไรอีกเยอะแยะ ถ้าไม่หัดเรียนรู้เอง ประสบเอง แล้วชีวิตนี้จะมีค่าอะไรวะ จริงมั้ย?? ไม่รู้นะ คิดยังงี้แหละ ใครจะว่า จองหอง ไม่สนใจ แต่ไม่ใช่ว่าไม่รับฟังนะ รับฟัง แต่จะทำตามรึป่าว มันเรื่องของเรานี่นา ^^

ท่องกรุงทริปนี้ มันสุโค่ยยยย  555++  แล้วไว้จะไปแบบนี้ใหม่อีกแน่นอน

ปล.ใครจะรู้มั้ยว่าเราใช้เวลาเขียนบล๊อกคราวนี้ ถึง 2 วันเชียวนะ นานมาก 555++

ปล2.รู้สึกว่าตัวเองโชคดีหลายอย่างที่บางคนไม่ได้มีแบบเราว่ะ ^^